DPWH BULACAN: Hanggang kailan titiisin ang paulit-ulit na anino ng kontrobersya?

Ang Pag-angat muli ni Melgar at ang tanong na ayaw sagutin ng sistema

May mga kuwento sa pamahalaan na para bang paulit-ulit na lang: papalitan ang mga opisyal, ipapangako ang pagbabago, pero sa huli, parang nananatili lang ang parehong bulok na ugat. At sa Bulacan, tila hindi na ito balita—kundi nakakapagod na pang-araw-araw na realidad.

Matapos sumabog ang eskandalo sa DPWH Bulacan — mula sa mga mamahaling kotse hanggang high-roller lifestyle ng ilang opisyal na dapat nagsisilbi sa bayan — umasa ang marami na magsisimula na ang malinis na kabanata. Ipinatanggal ang mga nasangkot, naglabasan ang pag-amin, at saglit tayong naniwala na baka ngayon, may magbabago talaga.

Pero heto na naman tayo. At heto na naman sila.

Ang pagbabalik ng isang pangalan na matagal nang may bahid

Josefino “Jojo” Melgar Jr. — isang beteranong inhinyero ng DPWH. Tahimik noon, biglang nangapula, at ngayo’y biglang ibinalik bilang OIC District Engineer ng Bulacan. Ang tanong: Bakit siya? Bakit ngayon?

Hindi ito basta ordinaryong assignment. May nakaraan si Melgar na binanggit mismo sa isang pampublikong talumpati ni dating Pangulong Rodrigo Duterte—mga alegasyong may kinalaman sa ghost projects sa Occidental Mindoro. Iniuugnay pa raw sa isang kongresista. Noon, tila malinaw: palayasin sa puwesto. Pero ngayon? Balik-operasyon.

Paano nangyari iyon? Sino ang nagbalik? At bakit tila walang paliwanag ang mismong ahensya?

Dagdag tanong pa: ito rin ba ang “Kuyang Jojo Melgar” na tumakbo sa Congress noong 2022? Kung oo, ibig sabihin nag-ambisyon pa sa politika bago muling sumulpot sa DPWH. Kaya ang tanong ngayon ay hindi lang tungkol sa kwalipikasyon — kundi kung anong “kapit” ang nagbalik sa kanya sa isang sensitibo at kritikal na posisyon.

Kultura ng takot, hindi kultura ng serbisyo

Kung tama ang mga kuwento mula sa loob ng Region III 1st DEO, mas nakakabahala ang asal kaysa sa reputasyon. Pinapatayo raw ang mga empleyado tuwing dumarating. Bawal magsalita. Bawal humirit. Bawal magreklamo. At huwag na raw balikan ang nakaraan, kahit doon nakaugat ang mga aral na dapat sana’y pinag-iingatan.

Hindi ito pamumuno. Ito’y pananakot. At kung sa gobyerno, ang dapat ay respeto at malasakit, tila ang pumalit ay pamumunuang nagbubunga ng takot at panggigigil.

Bulacan Deserves Better

Hindi ito tungkol sa pagiging istrikto. Kailangan natin iyon.
Hindi rin ito tungkol sa pagiging masipag. Kailangan din natin iyon.

Ang problema ay kapag ang lider ay may dalang bagahe, tapos ang asal ay tila hindi nananagot sa kahit sino. Hindi karapat-dapat ang mga taga-Bulacan sa ganitong uri ng paghahari. Hindi dapat maging dumping ground ng mga personalidad na may isyung hindi pa nasasagot.

Kaya ngayon, dapat magtanong ang taumbayan.

Hindi dahil mahilig sa drama.
Hindi dahil naghahanap ng gulo.
Kundi dahil may karapatan tayong malaman:

Sec. Vince — ito na ba talaga ang pinakamahusay na opsyon? Wala na bang ibang mas may integridad, mas may respeto, at mas karapat-dapat sa posisyong dapat nagsisilbi, hindi nananakot?

Sa isang panahon na pagod na pagod na ang publiko sa paulit-ulit na iskandalo, isa lang ang malinaw:
Hindi natin kailangan ng bagong kontrabida.
Kailangan natin ng mga lider na tunay na nagsisilbi — hindi mga lider na gustong paglingkuran.